En dan is dit de wordt vervolgd blog. Net terug uit Amerika kreeg ik weer een CT scan van de longen, bloedprikken en ’s avonds de MRI van mijn hoofd. Er moest 4 uren tussen de scans zitten vanwege de contrastvloeistof die ingebracht zou worden om een nog beter beeld te krijgen. Maar de scan van ’s middags werd zonder contrastvloeistof gedaan. Ik vroeg er later naar bij mijn oncoloog. Zij beslist bij haar aanvragen voor de scans of er contrastvloeistof wordt toegediend. “Normale” mensen krijgen niet zo vaak een scan. Maar bij mij is dit om de 2, nu 3 maanden. Contrastvloeistof laat radioactiviteit achter in je lichaam, dus dit proberen ze niet te veel te doen. Wij wonen niet ver bij het ziekenhuis vandaan dus kunnen in die 4 uren die tussen de scans zitten naar huis en zijn zelfs nog een hapje gaan eten. Dan is het weer 1 week wachten op de uitslag. De kinderen vroegen wat mijn gevoel dit keer was. Ondanks de toenemende hoest had ik geen slecht gevoel. Dat maakt het voor hun ook draaglijker. Vóór het uitslaggesprek moest ik nog een tand laten trekken. Een heel verhaal dat al bijna 2 jaar loopt met als resultaat dat mijn tand niet meer te redden is. Dubbele zenuwen, maar nog erger voor de tandarts. Ik kan best wat hebben, maar als ik iets aan mijn tanden heb ben ik gewoon bang. Ik doe nog liever een bevalling. Het was niet even een tand trekken en duurde allemaal langer bij de tandarts, maar opgelucht toen ik buiten stond. Even naar huis en toen door naar het ziekenhuis. Mijn voorgevoel klopte; de scans, het bloed, het zag er allemaal goed stabiel uit. De afwijking bij mijn middenrif was zelfs minder zichtbaar. Blij dat ik in januari niet gekozen heb voor bestraling en afgewacht heb. Wat het hoesten betreft zou dit kunnen komen door bestralingsschade. Dit vlak in mijn long was tov van vorige scans groter geworden. Ik ga nu 1 maand een pufje met lichte prednison proberen. Wij waren happy, ook omdat ik pas over 3 maanden weer de scans krijg. Ik app dan meteen de meiden, want zij zitten in spanning te wachten. Middelste was bij ons thuis aan het werken ipv in Amsterdam; zij zorgde voor gebakjes. Die smaken net iets beter bij een goede uitslag. Jongste had tentamens en wist niet goed of ze de uitslag wilde horen zodra deze er was, of dat ze wilde wachten tot na haar tentamens. Toch maar gekozen voor meteen. En oudste is op vakantie in Uganda; zij wil altijd alles meteen horen. Zooo blij dat we dan goed nieuws kunnen doorgeven. Vervolgens app ik wat uitgebreider de uitslag door aan vrienden en familie. Ik vind het zo lief hoe iedereen meeleeft en weet dat ze zitten te wachten op een berichtje.
Voor de vakantie had ik wat last van moeilijke momenten. Tijdens onze vakantie hebben we vooral samen genoten, maar ook hierover gesproken. We kwamen helemaal relaxed, onder de indruk van al het moois en vol verhalen terug. Nu nog zo’n mooie uitslag erbij en we kunnen er weer even tegen. Wat niet wil zeggen dat mijn mood mijn mening bepaalt. Mijn mening over ongemakkelijke situaties is nog hetzelfde, alleen kan ik dit nu wat beter wegduwen.
We zijn de volgende vakanties al aan het plannen; een weekje met de meiden en vriendjes en een klein weekje met vrienden. Met de meiden en aanhang is zo waardevol. De vriendjes kunnen het goed samen vinden en wij kunnen het allemaal goed met de vriendjes vinden. Met zn 7-en hebben we heerlijke simpele mooie vakanties, met af en toe een ergernisje van de een of de ander; anders zou het maar saai zijn😜
Met onze vrienden zijn we vorig jaar een paar dagen weggeweest en dat was zo goed bevallen dat we dit jaar weer een aantal dagen om 1 etentje heen plannen. We kunnen niet voor 1 dag op en neer vliegen, dus koppelen we er wat mooie, gezellige dagen aan vast.
En een weekendje Amsterdam naar S staat ook nog in de planning. Wij vinden het altijd zo leuk om bij hun en in Amsterdam te zijn (de stad waar ik al zo vaak geweest ben, maar nog altijd niet van a naar b kom zonder routeplanner).
Niet dat we normaal niks plannen, maar als er een goede uitslag komt, is het altijd wat relaxter om dingen in de toekomst vast te leggen.