Zoals ik al eerder aangaf vind ik dat ik bof met mijn behandelaars. Vorige week zou ik gebeld worden door mijn longarts, maar werd ik vanwege afwezigheid door een vervangster gebeld. Vandaag belde mijn eigen arts met het behandelplan welk ze in hun team hebben besproken. Ze verontschuldige zich dat ze vorige week niet zelf had gebeld, maar dit was vanwege opname van haar kindje in het ziekenhuis. Ik vond het vooral vervelend voor haar kindje, maar het ging gelukkig al weer beter. Het zijn net mensen die dokters. Voor morgen stond een belafspraak op, maar ze belde vandaag al omdat ze weet wat ik van wachten vind. Ik ben er heel blij mee. Gisteren hebben ze mij besproken met de radiotherapeut erbij.
Er was op de pet scan een milde afwijking op de plek van de primaire tumor te zien en er was twijfel over de, naast dat plekje gelegen, lymfeklier. Voor de rest was er niks te zien. Nu hebben ze besloten dat gericht bestralen (stereotactische bestraling) de beste optie is. Waarschijnlijk 3x een bestraling welke nog ingepland gaat worden. Daarna is, als het goed is, weer even alles weg (het onkruid wieden voordat het gaat woekeren) en ik kan gewoon doorgaan met mijn medicijnen. Ik heb aangegeven dat we 25 juli een weekje weggaan dus hopelijk kunnen ze hiervoor en anders hierna de bestralingen plannen. Vervolgens wordt weer 2 maanden na de laatste scan (dus over ongeveer 1,5 maand) een mri, een longscan, bloedprikken en nieuw consult ingepland. Ik voel me nu geen Kankerpatient Light meer. Hoewel mijn prognose wel in de zwaartste categorie valt, vielen mijn ziekenhuisbezoeken nog mee.
Hopelijk is het weer even rustig na de 3 bestralingen en kan ik snel weer alles oppakken. Zo ben ik vorige week voor de fun naar mijn werk geweest en heb met veel lieve collega’s koffiegedronken en bijgekletst. Vervolgens nog geborreld, gewandeld
met mijn zus en mijn paps, gebbqd, terrasje gepikt, gesport bij de fysio, gefietst, op stap geweest met M tot in de late uurtjes, waar oudste dochter met een vriendin nog aansloot. De dag erna (met katertje) 28 baantjes gezwommen. Ik weet het lieve dochter C, ik heb het al vaker gezegd maar ben er ook trots op. Ik zou gaan trainen voor de swim to fight cancer waar mijn meiden vorig jaar aan meededen en waar ze veel sponsorgeld mee opgehaald hebben. Dit jaar zouden we misschien samen gaan zwemmen. Maar er is dit jaar helaas geen Swim in Maastricht. Nu train ik bij Jekerdal toch voor die kilometer zwemmen. Hopelijk gaan we volgend jaar!!
Voor nu, deze zomerperiode, heb ik dan ook geen vervangende activiteit voor mijn werk gezocht. Ik kan me zo voorstellen dat ik in de winter wellicht op zoek ga naar een (creatieve) hobby of vrijwilligerswerk. Maar we zien wel, nog niet te ver vooruit plannen.
Ik zie het nu zo, als onwetende, dat ik volgende week even voor de bestralingen ga en dan mijn leven weer kan oppakken. Dit wil niet zeggen dat ik niet tegen dit bestralingstraject op zie, maar hopelijk is het snel voorbij en valt het mee🍀. En krijgen we bij de volgende scan een hele mooie uitslag, met bijbehorende gebakjes thuis.