Wat gebeurt er toch veel in korte tijd. Na de laatste uitslag was het weer wachten op wat er over mij besproken ging worden in het oncoteam. Het gegroeide plekje kon wel bestraald worden, gaf de radioloog aan. De opties waren nú bestralen of wachten. De volgende scan ging dan eerder ingepland worden. Dan werd gekeken of het plekje weer gegroeid was en of er nog andere plekjes groeiden. Dit laatste kon dan wijzen op een nieuwe mutatie, dus nieuw biopt, nieuwe medicatie. Onzeker en niet te voorspellen allemaal. Er was geen beste optie en aan afwachten zaten geen risico’s. Ik koos ervoor om af te wachten en gaf aan dat we heel graag carnaval wilden vieren met de meiden. Mijn longarts snapte mij heel goed. We parkeerden dit medische stukje weer even.
Vorige week had ik een date met een aantal sterke positieve vrouwen met dezelfde ziekte, dezelfde mutatie. Allemaal uitgezaaide longkanker, een houdbaarheidsdatum opgeplakt gekregen, zaten we daar te vertellen, te lachen, te sharen. Over dingen regelen, over hoe mensen met ons omgaan, over het gaan voor kwaliteit van leven of kwantiteit, over onze groeiremmers die we allemaal slikken en hoe ze werken. 1 van deze lotgenoten is zelf huisarts, begeleidt mensen in hun euthanasietraject en weet net wat meer van het medische deel. Zij gaf aan dat deze vorm van behandeling, met de pillen die we allemaal slikken, in onze situatie zeker de beste is met de minste bijwerkingen. Alles wat we op een fijne, nuchtere manier konden bespreken moest nog even landen toen ik thuiskwam. Niet veel later kreeg ik een telefoontje van de man van een collegavriendin. Zij leefde ontzettend met mij mee toen ik ziek werd. Een half jaar later kreeg ze zelf een vreselijke diagnose. Niet dezelfde ziekte maar ook een ongeneeslijke en progressieve ziekte. Zij was die middag overleden. We hadden het niet zien aankomen. Wat een verdriet bij alle voorbereidingen voor carnaval. Het was een week van samenkomen met collega’s, van verdriet delen. Haar man had gevraagd of we wilden langskomen. Moeilijk om met de overgebleven 3 van ons eetclubje langs te gaan en haar niet erbij te hebben. Mooi was het om van hem en 1 van haar zonen te horen hoe haar laatste stukje leven eruit zag. En natuurlijk was het confronterend en heel verdrietig. Thuisgekomen heb ik hier met M veel over gesproken en gehuild. Een paar dagen later kwam middelste thuis vanuit Amsterdam. Zij gaf mij een kaartje met een massage cadeau voor de moeilijke dingen waar ik mee te dealen had❤️
En toch gaan we weer door; sporten, bezoekjes, heerlijk wandelen in de zon en uitkijken naar carnaval. Verbazingwekkend hoe verdriet en vreugde zo dicht bij elkaar liggen. En tussendoor benader ik potentiele sponsoren voor de Swim op 3 september. Heel fijn dat we al een mooi bedrag hebben kunnen ophalen bij bedrijven die willen bijdragen aan dit mooie evenement.
En dan is het carnaval. De voorbereidingen, de pekskes, de boodschappen, alles is klaar. De meiden, vriendinnetje, vriendjes komen logeren en dus moet er veel eten ingeslagen worden. Heerlijk dat iedereen hier zo naar uitkijkt en om dit samen te vieren. We hebben het de kinderen bijgebracht, het vastelaovendsgeveul. Er zijn wat kwalen, er wordt veel water, citroen, honing gedronken, paracetamollen geslikt. Maar we gaan met zn allen🥳❤️💛💚
De gang staat vol vieze schoenen, confettie en glitters overal, broodjes, spek met eieren, eten, de wasmand vol, we verkleden ons samen, schmincken en gaan de eerste dagen al vroeg de deur uit. Op maandagmiddag breekt mij dit op, dus ga ik tussendoor even een dutje thuis doen, met schminck op en nog steeds verkleed. Daarna weer terug de stad in en doorrrr. Het is vermoeiend, gezellig, een heerlijk samenzijn, een dagen durende reuni. Soms realiseren we ons ook wel dat het volgend jaar heel anders kan zijn, daarom pikken we heel veel mee deze dagen en genieten vooral met zn allen en met iedereen die we tegenkomen en heerlijk mee kletsen.
Nu even rustig aan en niet te veel plannen. Volgend weekend ga ik met oudste een weekendje weg. Dit kreeg ik van haar cadeau met kerst. Heerlijk om hier weer naar uit te kijken.