Vandaag kreeg ik een goede uitslag van de mri van de hersenen, van de CT scan van de longen en van mijn bloedwaarden.
Deze was nog spannender dan anders, want zouden de bestralingen goed resultaat laten zien… De bestraalde long zag er wel wat rommelig uit, maar dat is waarschijnlijk littekenweefsel.
We hadden een goed gevoel deze keer, even naar het ziekenhuis de uitslag ophalen. Dit was een ander gevoel dan anders.
Nu was dit consult ook even naar de achtergrond verdrongen vanwege de wirwar aan emoties deze week.
Eerder schreef ik al over iemand in dezelfde situatie in onze omgeving, nog jonger, nog jongere kinderen en al minder dan 1,5 jaar na zijn diagnose wetend dat er niks meer voor hem was qua behandelingen. Deze week is hij gestorven. Nooit eerder dacht ik hoe oneerlijk het was dat wij met deze ziekte moesten dealen, nu vind ik het verbijsterend dat hij, zo positief, zo vol levenlust, al moest gaan. Vorig jaar aan het begin van ons traject maakten we nog grapjes; misschien krijgen we familiekorting in het ziekenhuis. Nu ben ik verdrietig en boos. Ik ken voornamelijk zijn vrouw goed en wij steunden en begrepen elkaar zo goed bij het wachten op uitslagen, het krijgen van minder goede uitslagen, het houden van hoop. Ik ken verder niemand persoonlijk die in hetzelfde schuitje zit als wij. En nu is het karretje van hun rollercoaster wel erg snel tot stilstand gekomen😪

Onderstaand stukje scheef ik al voordat we bovengenoemd bericht kregen en heb ik ook zo gelaten.
Nog steeds verbaas ik mij over reacties van mensen. Vorig weekend hoorde ik dat ik wel geboft had😳
Ja, zo voel ik dat ook (NOT). Ik word tenminste elke paar maanden gemonitord. Als er iets is kunnen ze snel ingrijpen. Wij (sprak de ander) kunnen iets hebben zonder dat we het weten en wij kunnen morgen ook zo maar iets krijgen en doodgaan. Jaja, we zitten zeker in hetzelfde schuitje. Mijn oren gaan hiervan bloeden. Ik probeer aan te geven dat het voor mij niet voelt alsof ik geboft heb, maar stop ook snel met mijn uitleg. Het lijkt alsof ik mij moet verdedigen.
Sociale contacten zijn zo belangrijk, zo warm en zo waardevol. Maar soms kosten ze ook heel veel energie. Ik ben een gevoelsmens, al lijkt dit niet altijd zo. Maar als mij iets raakt, in goede of slechte zin, raakt mij dat diep en raak ik het niet meer kwijt. Meer blijft bij mij het gevoel hangen dan de woorden of een gebeurtenis.
Vorige week zijn we 4 dagen naar het preuvenemint geweest en hebben we vooral genoten. Ik wist niet of ik 4 dagen zou volhouden, maar dit ging prima. Positieve energie is de motor. De 1e avond zouden we even gaan rondlopen, maar hebben we er met lieve vrienden een mooie, lange avond van gemaakt. De andere dagen zijn de meiden mee geweest en ook dat waren weer gezellige dagen🥳🍻. De week erna heb ik niet te veel gepland om rustig te kunnen bijkomen.
De laatste vakantieweek ben ik met jongste naar Valkenburg geweest; terrasjes, lunchen, kabelbaan. Hier was ik nog nooit ingeweest; 100% toerist, maar dit soort suffe dingen zijn leuk!!
En afgelopen week ben ik weer gezellig koffie gaan drinken met mijn collega’s. Mijn bureau leegmaken was nog een dingetje wat moest gebeuren, maar waar ik tegenop zag. Mijn lieve kamergenoten hebben dit nu voor mij gedaan. Ik kan nu zonder brok in mijn keel binnenlopen. Niet meer werken brengt heel veel rust; niet gewild, maar het is goed zo. Als ik het ziekenhuis inloop voor onderzoeken of uitslagen val ik helemaal stil. Dan ben ik patient, wat ik nog steeds verschrikkelijk vind. Als ik hetzelfde ziekenhuis inloop om mijn collega’s te zien, geeft dit een heel ander gevoel; dit is een gezellig bezoekje.
M heeft binnenkort 3 weken vrij en in de 1e week gaan we naar het appartement van S in Adam, zij zitten dan zelf in Kroatië. Daarna gaan we nog een mooie culinaire avond beleven, samen met vrienden bij Brut. Om vervolgens met zn 2tjes te gaan genieten van 10 dagen Ibiza. Hopelijk kunnen we met een goede uitslag op zak vertrekken. Dan gaan we het uitbundig vieren in de Ushuaia😜🤣. En de geplande verbouwing gaat binnenkort van start. Spannend, maar ook fijn om mee bezig te zijn.