We hebben het weer gehad, de 2maandelijkse uitslag. Deze was goed! Longtumoren weer ietsje verminderd, de minimale aankleuring in mijn hersenen zit er nog maar is niet gegroeid of veranderd. Een mooi en fijn gesprek dus. Ik teken voor nog meer van deze gesprekken. Ik zei het al eerder, wat is het spannend elke keer. Dat wachten op je weet niet wat. Vorig jaar, toen ik mijn vonnis kreeg had ik wat vage klachten, geen pijn, niet ziek. Dus dat ik mij nu goed voel zegt helemaal niks. Ik weet pas hoe het gaat als ik de uitslag van de scans en mijn bloed krijg. En als het dan goed is, dan valt er toch weer een last van mij af. Dan worden er weer plannen gemaakt, hebben we veel leuke dingen in het vooruitzicht en maak ik er een feestje van. Ik duw niks weg, steek mijn kop niet in het zand en weet (een beetje) wat mij te wachten staat. Maar ik wil daar niet naar leven. De kanker is er altijd, maar bepaalt niet mijn doen en laten. Dit is natuurlijk zo lang ik mij goed voel. Ik weet dat er een gesprek gaat komen waarin gezegd wordt dat de scan niet goed is, geen goed nieuws, maar ben elke keer blij dat dit nu nog niet is. Elke keer vind ik die 2 maanden erbij een cadeautje.
Ik ben nu begonnen in het boek “echte dokters huilen ook”. Ongelooflijk, dit is mijn verhaal. Ik ben dan wel geen dokter, geen man, maar precies mijn verhaal tot nu toe: hoestje, even een CT scan maken en dan die enorme niet te voorspellen uitslag. Ook bij deze meneer, Warner Prevoo, die zelf arts is, blijkt het om een EGFR mutatie te gaan. Hij beschrijft eerlijk en met humor hoe je werkelijk in een andere wereld belandt. Waar iedereen om je heen doorgaat met plannen maken, carriere, etc kom jij in een nieuwe wereld terecht; de wereld die Kanker heet. En dan ook nog niet te genezen, dan beland je in een tussenfase. Bij uitgezaaide longkanker is de levensverwachting ongeveer 1 jaar. Bij deze mutatie is dat gemiddelde langer. Als het dit jaar 9 juni is, 1 jaar na de diagnose, dan vieren we toch wel een feestje. Dan leef ik in extra tijd!
Ik denk natuurlijk heel veel na, voor nu vooral over mijn relaties met de mensen die ik lief heb. Ik wil zo goed mogelijk deze tijd met hen besteden. Heel veel leuke dingen doen, lachen, humor, vind ik heel belangrijk. Ik heb pas geleerd dat het ook belangrijk is om te delen. Feiten delen ben ik heel goed in, emoties delen vind ik moeilijker. Maar daar wordt aan gewerkt. Ik leer nog veel bij in deze fase van mijn leven.